Kan de ene gebruiker bij de gegevens van de ander?
Verander een ID en kijk van wie het record terugkomt. Daarna wordt het object ook echt gelezen, want een 200 is nog geen bewijs.
API's gaan vooral mis op autorisatie, en dat verschilt per endpoint. interopt test elk endpoint met verschillende accounts en laat je daarna de request en de response zien die het bewijs leveren.

Wat de scan bereikte, met welke accounts hij werkte, de patch die hij voorstelt en wat je team krijgt als hij klaar is.
De agent brengt in kaart waar de API echt op reageert: via verkeer, via de specificatie die je uploadt en, met de repository gekoppeld, via de routes in de code zelf. Ook een endpoint dat nergens gedocumenteerd is, valt binnen scope.

Geef twee accounts mee en elke call wordt met het andere account herhaald. Krijgt bob de bestelling van alice terug, dan bevat de bevinding de request, de response en het record dat bob nooit had mogen zien.
Met de repository gekoppeld krijg je bij een bevinding meteen de wijziging die het lek dicht. Review hem per bestand, laat weg wat je niet wilt en open hem als pull request.

Volg een run terwijl hij loopt: welke endpoints hij heeft bereikt en wat hij nu test. De bevindingen komen pas aan het eind, omdat iets wat laat in de run blijkt een eerdere bevinding kan veranderen. Daarna gaan ze naar het kanaal dat je kiest, samen met het rapport.

Het grootste risico van een API zit in wie wat mag aanroepen, maar daar blijft het zelden bij.
Verander een ID en kijk van wie het record terugkomt. Daarna wordt het object ook echt gelezen, want een 200 is nog geen bewijs.
Routes die de interface verbergt, bestaan nog steeds, en de API stelt vaak meer beschikbaar dan de client laat zien.
Een rol, abonnement of 'geverifieerd'-vlag meesturen bij een update, en kijken of die waarde blijft staan.
Tokens die blijven werken na uitloggen, en refresh-flows die meer teruggeven dan er gevraagd werd.
Injectie via JSON-bodies en queryparameters, en wat een misvormd verzoek aan informatie oplevert.
Een endpoint dat het hele record teruggeeft, terwijl de client er maar drie velden van toont.
Een basis-URL en een account zijn genoeg om te beginnen. Koppel je repository en je krijgt de ontbrekende controle als fix terug.